Był między nimi wyrafinowany, niskiego wzrostu mężczyzna nazywany „Punts''. Towarzyszką życia Puntsa była rosła (słusznego wzrostu), silna kobieta. Jak wieść niesie pewnego dnia losy się odwróciły i to maszewscy rabusie zostali napadnięci. Otoczono ich w zamku i pozwolono wyjść stamtąd tylko towarzyszce Puntsa. Mogła ona zabrać ze sobą tyle, ile zdołała unieść w worku. Z ciężarem na plecach kobieta opuściła  zamek.  Kiedy  najeźdźcy  bezskutecznie  szukali  Puntsa  doszli do wniosku, że został on wyniesiony w worku przez ukochaną. Natychmiast rozpoczęto pościg. Szukano zbiegów na podmokłych łąkach, wzdłuż Stepnizbach(dzisiejsza Stepniczanka), która prowadziła aż do góry wisielców. Tam uciekinierów złapano i zabito. Ich ciała zrzucono do dołu, który do dziś nosi nazwę Puntskula. Znajduje się on o lewej stronie szosy do Stargardu, w pobliżu żwirowni.